Het effect van een echtscheiding binnen de eigen familie

//Het effect van een echtscheiding binnen de eigen familie

Het effect van een echtscheiding binnen de eigen familie

Wanneer een echtscheidingsverhaal onze oren bereikt, denken we in de eerste plaats aan de twee mensen die niet langer als ‘koppel’ door het leven zullen gaan.

Dat dit gebeuren ook een weerslag heeft op de betrokkenen die onder hetzelfde dak wonen, daar kunnen we veelal inkomen. De aandacht en zorg voor de kinderen binnen zo’n situatie is in een prille fase van start gegaan, tegelijkertijd is deze volop in opmars en ontwikkeling binnen het werkveld van familiale bemiddeling.

Maar beseffen we ook voldoende dat de impact van het echtscheidingsverhaal weldegelijk verder kan uitdeinen binnen de eigen familie?

Een familie is een micro-samenleving waarin mensen zich met elkaar verbonden voelen door een mogelijke bloedband en/of de sedert jonge leeftijd frequent gedeelde familiegeschiedenis. Deze verbondenheid bestaat bijkomend door een kluwen aan procedures, normen, waarden en afspraken, die al dan niet openlijk gecommuniceerd worden en waarbij elk familielid geacht wordt zich er loyaal naar op te stellen.

Zoals elk echtscheidingsverhaal uniek is, zo is ook de beleving ervan bij elk individu authentiek en kan dit gebeuren een heftige opschudding veroorzaken binnen het familiaal leven.

Waar sommige families erin lukken om samen op een wederzijds ondersteunende manier door het scheidingsproces te groeien, kan dit voor anderen een bron vormen voor allerlei miscommunicaties en verdeeldheid omtrent de tot hiertoe gehanteerde normen en waarden. Zeker als de familie daarvoor ook al niet echt spraakzaam was over dieperliggende en mogelijks confronterende thema’s die de familiale harmonie in gedrang zouden kunnen brengen.

Afhankelijk van het verloop van de echtscheiding, de impact ervan en de omgang daaromtrent kunnen zowel openlijke discussies en ruzies aangewakkerd worden binnen een familie, alsook een fase van koude oorlog en onuitgesproken onderhuidse spanningen die al dan niet gecombineerd worden met vermijdend gedrag. Wanneer zulke situaties escaleren en te lang blijven aanhouden, kan dit leiden tot het ervaren van afstand, zich niet langer verbonden voelen met de familie met mogelijks eenzaamheid tot gevolg en kan dit in extreme situaties resulteren in het daadwerkelijk verstoten van familieleden.

Als het echtscheidingskoppel kinderen heeft, kan de loyaliteit van tantes, nonkels, grootouders en verdere familieleden naar de kinderen en hun ouders toe sneller aan de oppervlakte komen. In andere extreme gevallen kan het zelfs zijn dat familieleden de kinderen verstoten uit loyaliteit naar één van de scheidende ouders toe. Dit kan bijvoorbeeld bij grootouders tot stand komen vanuit een angst om het contact met hun eigen kind te verliezen, waarbij ze mogelijks enkel nog de optie zien om hun kleinkinderen en de ex-partner te verstoten. Ook tantes en nonkels kunnen dit gedrag vertonen, uit loyaliteit naar hun scheidende broer of zus toe. Veelal zit hier een complex en hartverscheurend verhaal achter omtrent tegengestelde individuele belangen, behoeften, emoties en onopgeloste kwesties die mogelijks al enkele generaties meegaan in de familiegeschiedenis en die vervolgens een klimaat ontwikkelen van zelfbehoud en zelfbescherming, maar die in de kern geen enkele betrokkene onberoerd laat.

Ook scheidende koppels zonder kinderen komen pijnlijke belevenissen aangaande hartverscheurende familietaferelen ventileren. Een ophoping van zulke belevenissen leidt bij alle betrokkenen tot verwarring, verdriet, pijn, boosheid en kan escaleren tot een gevoel van stress, frustratie, onmacht, waardoor na verloop van tijd ook fysieke klachten kunnen optreden. Veelal resulteert dit familiaal in het tijdelijk of soms definitief afstand nemen van elkaar.

Als het mogelijk wordt om als familie constructief door het echtscheidingsproces te groeien, komt elk individu er krachtiger uit.

Naarmate echtscheiding een meer vertrouwd en frequent optredend fenomeen wordt binnen onze maatschappij zoeken steeds meer grootouders, tantes, nonkels en verdere familieleden hulp voor het leren omgaan met hun eigen individuele indrukken en emoties hieromtrent, alsook voor het leren omgaan met de veranderde situatie en relatie met de betrokkenen in de toekomst.

Een combinatie van een persoonlijke coaching en familiale begeleiding kan hulp bieden om helderheid en evenwicht te brengen in de negatief optredende spiraal, emoties en indrukken zodat de situatie weer overzichtelijk en hanteerbaar wordt. Bijkomend kan familiale bemiddeling ruimte en veiligheid bieden om weer met elkaar op een constructieve manier in gesprek te gaan.

Wat familieleden naast deze pijnlijke situatie namelijk gemeenschappelijk hebben, is hun behoefte om deel uit te maken van hun familie waarin ze zich geborgen en verbonden kunnen voelen met anderen en zich tegelijkertijd voldoende kunnen gezien, gehoord en gerespecteerd voelen omtrent hun eigenheid.

About the Author:

Ilse Van Roosbroeck zet zich als coach, bemiddelaar en trainer in voor het stimuleren van ieders persoonlijke ontwikkeling en de kwaliteitsbeleving in je relaties.

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.